సమయాన్ని నెమ్మదించే దుప్పటి
ఆందోళన కలిగినప్పుడు ఊపిరి తీసుకోవడం, గమనించడం, చిన్న అడుగును ఎంచుకోవడం ద్వారా ప్రశాంతతను పొందవచ్చని మీరా తెలుసుకుంటుంది.
ఇంట్లో హడావుడి, పాఠశాలలో గణితం పరీక్ష గురించి ఆలోచనలు మీరాను ఆందోళనకు గురిచేస్తాయి. అప్పుడు అమ్మ ఇచ్చిన నక్షత్రాల దుప్పటి ఆమెకు మూడు మాటలు గుర్తుచేస్తుంది: ఊపిరి, గమనించు, ఎంచుకో. దుప్పటి కనిపించకుండా పోయినప్పుడు, ఆ మాయ నిజంగా ఎక్కడ ఉందో మీరా తెలుసుకుంటుంది.
మీరా ఇల్లు గుంజుగా మారింది. కుక్కర్ శిస్, డోర్బెల్ డింగ్, నాన్న ఫోన్ మ్మ్మ్. ఆమె బూట్ల లేసులు కట్టుకునే కష్టం పడింది. 'త్వరగా, మీరా!' అని నాన్న పిలిచాడు. ఆమె వేళ్లు జెల్లీలా కంపించాయి.
ఆమె గుండె డమ్డమ్ మోగింది. అమ్మ ఆమె పక్కనే మోకాళ్లపై కూర్చుంది. 'నెమ్మదిగా ఊపిరి తీసుకో, నా తార,' అని అంది. 'ఆతురత కాదు, ఓపికతో లేసులు కట్టు.' మీరా ప్రయత్నించింది, కానీ గాలి ఛాతీలోనే अटकిపోయినట్టు అనిపించింది.
అమ్మ నక్షత్రాలు, గడియారాలు ఉన్న నీలి దుప్పటిని తీసుకొచ్చింది. 'ఈ సమయాన్ని నెమ్మదిచేసే దుప్పటి నాకు 오래 క్రితం సహాయపడింది,' అని ఆమె నవ్వింది. 'ఇప్పుడు ఇది నీదే, మీరా.'
'జీవితం చాలా వేగంగా పరుగెత్తితే,' అమ్మ చెప్పింది, 'మూడు మాటలు గుర్తు పెట్టుకో: ఊపిరి, గమనించు, ఎంచుకో.' మీరా దుప్పటిని మృదుగా తాకింది. 'సమయం నిజంగా నెమ్మదవుతుందా?' 'ఒక్కసారి ప్రయత్నించు చూడు,' అని అమ్మ కన్నుగీటింది.
నాన్న లోపలికి తొంగిచూశాడు. 'సమయ యాత్రికులూ, పాఠశాలకి సిద్ధమా?' మీరా దుప్పటిని ఒకసారి గట్టిగా హత్తుకుని మంచంపైనే వదిలేసి, అమ్మ-నాన్నలతో బయటకు పరుగెత్తింది.
తర翌 రోజు రియా టీచర్ 말했다: 'రేపు చిన్న గణితం పరీక్ష, కేవలం అభ్యాసం మాత్రమే.' మీరా కడుపు ముడతలు పడింది. పరీక్షలు ఆమెకు పెద్దపెద్ద পাহাড়ల్లా అనిపించేవి.
భయాలు పరిగెత్తాయి: మరచిపోతే ఏమి చేయను? చివరిలో పూర్తిచేస్తానా? అందరూ తప్పంటారా? ఆలోచనలు బొమ్మకన్నా వేగంగా తిప్పాయి!
ఆ సాయంత్రం పేజీపై సంఖ్యలు నర్తించాయి. మీరా కన్నుల్లో కన్నీరు మెరిపించింది. అమ్మ సమయాన్ని నెమ్మదిచేసే దుప్పటిని ఆమె భుజాలపై మృదువుగా కప్పింది.
'ముందు, ఊపిరి,' అని అమ్మ నేర్పింది. 'నాలుగు లెక్కలు లోపలికి, రెండు పట్టుకుని, ఆరు లెక్కలు బయటికి.' ఇద్దరూ కలిసి ఊపిరి తీసుకున్నారు. మీరాకు గుండె నెమ్మదైంది, డప్పుల శబ్దం దూరంగా వినిపించినట్టు అనిపించింది.
'ఇప్పుడు, గమనించు,' అని అమ్మ అంది. మీరా మెల్లగా, 'దుప్పటి మృదువు, ఫ్యాన్ గురుగూ, విందు వాసన బాగుంది, పసుపు పెన్సిల్ మెరవుతోంది. లోపల కొంచెం వణుకు ఉన్నా ఒదిలిపోవడం వంటిదీ ప్రశాంతత,' అని చెప్పింది.
'చివరగా, ఎంచుకో,' అని అమ్మ నవ్వింది. 'ఒక చిన్న తర్వాతి అడుగు తీసుకో.' మీరా తల ఊపింది. 'నేను ఐదు సమీకరణాలు మాత్రమే చేయతాను. ఒక చిన్న అడుగు కూడా కొండను కదుపుతుంది!'
దుప్పటిని చుట్టుకుని, ఆమె ఐదు సమస్యలు చదివింది, తరువాత మరొక ఐదు చేసింది. చిన్న సమయంలోనే పేజీ భయంగా కాకుండా మిత్రంగా కనిపించింది.
ఉదయం వచ్చింది. బ్యాగ్ దగ్గర మీరా 'దుప్పటి పోయింది!' అని ఆశ్చర్యభరితమైంది. వారు మంచం, అల్మారి, నేల మొత్తం వెతికారు. ఒక నూలు కూడా దొరకలేదు.
ఆందోళన పైకెగసింది. 'ఇప్పుడు సమయాన్ని ఎలా నెమ్మదికీ చేయాలి?' మీరా ఏడ్చింది. అమ్మ అడిగింది, 'నిన్న ఊపిరి తీసింది, గమనించింది, ఎంచుకుంది నీవా లేదా దుప్పటా?' 'నేను,' మీరా ముక్కు పిటికెట్టింది.
'మాట్లయితే మాయ నీలోనే ఉంది,' అని అమ్మ ఆమె ఛాతిని తట్టింది. 'దుప్పటి దారి చూపించింది. నీవు ఎప్పుడైనా ఊపిరి తీసుకుని, గమనించి, ఎంచుకోగలవు.'
మరో ఉదయం నాన్న మళ్లీ తలోపేసి పరుగెత్తాడు. 'చెప్పులు, బ్యాగ్, నీళ్లు!' మీరా గుండెల దడ దడ కొట్టింది. అయినా పరచి, మూడు మాటలు మెల్లగా తనకు తానుగా చెప్పుకుంది.
'నాన్న,' ఆమె అంది, 'పది నెమ్మదైన సెకన్లు ఊపిరి తీసుకుని, తర్వాత పరిగెత్తుదాం!' నాన్న నవ్వుతూ, 'సరే, టైమ్-స్లో కెప్టెన్!' ఇద్దరూ మృదువైన ఊపిరులను లెక్కపెట్టారు.
ఇల్లు ఇంకా శబ్దంగా ఉన్నా, మీరా మనసులో పడికట్టు సరస్సు లా నిశ్శబ్దంగా, స్థిరంగా అనిపించింది.
దుప్పటి కనిపించకపోయినా, సమయాన్ని నెమ్మదిచేసే దాని మృదువైన మాయ ఇప్పుడు మీరా ధైర్యమైన గుండెల్లో ఉంది.